De reis

ik weet niet meer
hoe ik hier terechtgekomen ben
niets ruikt of smaakt zoals ik het ken
en niemand spreekt mijn taal

het is de wind
het is de wind die mij vertellen kan
waarom hij huis en haard, mijn koers wegnam
en waar mijn weg toe leidt

zie je hoe ik dansen kan
zwaai en zwier door onze dromen
dat wat ons verbindt
en ik weet dat ik het vind
dat ik het vinden zal
dit is slechts de reis

ik zie niet
ik zie niet wat mij nog tegenhoudt
ook al is de wind soms ijzig koud
en staat de tijd dan stil

vraag me later
nog maar eens wat ik er echt van dacht
en wat het allemaal heeft opgebracht
de wind
de tijd
geen spijt

———-

Gedicht geïnspireerd op: Pas de deux / Lotta Blokker

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: